Az ke pusna neshto koeto ne sam go pisal az, ama mi haresva:УТРИНСКИ ВЕСНИК
Пеју Јаворов ја напиша најубавата биографија за Гоце Делчев
ЛИЧЕШЕ НЕ АJДУТСКО БОЖЕСТВО
Јас имав другарувано со Гоце Делчев веќе долго време во Софија, другарувавме и потоа во Македонија. Но, кога ќе помислам на него, тој излегува пред мојата вообразба само таков, како што го гледав тој прв ден на турска земја. И јас треба да го преповторам портретот, нацртан во мојата книга, посветена нему. Тој ми стои пред очи сў таков, со бел арнатуски фес и темен шал околу убава тркалеста глава, со сиви шајачни алишта - куртка и панталони - кои ги оцртуваат здравите форми на среден раст. Сў таков - со облечено само во левиот ракав темно, сиво ќебе, со оптегнати до колената ореови чакшири со пристегнати опинци, со преметната зад рамото долга манлихера - налик на некое ајдутско божество. Јас уште се загледувам во големите кафеникави очи, коишто го расвлетуваа неговото мургаво лице со поглед обично кроток, но готов да заблеска како нож на секоја тревога. И доловувам таму нешто извонредно меко и истовремено упорно, нешто многу нежно и пак заповедничко, кој знае како мечтателско и секогаш стремежно и победно. Го доловувам она што беше самиот Гоце - во својата мисла и чувство, во своето историско дело, во својот живот до последниот час...
За првпат во Разлог јас го гледав Гоце меѓу народот и сета негова привлечност на агитатор. Тој имаше работено со години меѓу оваа маса, неговото око гледаше низ душата и попреку, како што се гледа низ некој стаклен предмет. Но, јас не забележав кај него умеење да и ги експлоатира слабостите за својата мисла или цел. Можеби никогаш правдата и вистината, обожавањето и благовението пред идеалот не добивале повеќе осмисленост во човечките зборови - како во оние, што излегуваа од неговите усти. Седнат по турски среде собранието, виткајќи цигара зад цигара, ту спокоен и ладен, ту нервен и пламенен, Гоце не поучуваше, туку расудуваше, и не им проповедаше на другите, туку се исповедаше самиот себе. И тој ја прелеваше силната светлина на душата своја во слушателите низ оние најсигурни патишта, кои честопати не се друго освен еден зрак во погледот, една нота во гласот, или едно скршување во движењето. Така необичната љубов и вера на овој необичен човек стануваа љубов и вера на целиот народ. И Македонија се колнеше во негово име...
http://int.utrinskivesnik.com.mk/defaulta3f6.html?pBroj=1157&stID=6571&pR=3
А ето я и самата биография на Гоце, написана от Пейо Яворов в 1904г:
http://vmro.150m.com/gd/index.html
Не мога да се стърпя и ще дам няколко цитата от нея:
"Кукуш в противоположност на повечето македонски градове може да се нарече чисто български. При неговите две хиляди български къщи едва има и стотина турски"
"Донегде затова може би Гоце нямаше по-сетне оная злоба към турчина, която винаги характеризира македонския българин"
"На идване в Българив, както сам после изповядваше, Гоце си представлява свободните българи едва ли не като хора, почти единствената работа на които е заговора против Турция"
"Революционната проповед намери готова почва сред македонските българи; нещо повече, тя удовлетворяваше просто едно изискване на времето"
"Всички по-събудени хорица биха наблъскани в затвора. Няколкостотини бежанци нахлуха в България. И доста материали паднаха в турски ръце. "
"През това време турското правителство беше отворило вече систематична борба против революционната организация, или все равно – против българщината в Македония"
"Сръбските пропагандисти в тоя град, насърчавани от правителството, бяха тласнали неколцината сърбомани в борба с българското население зарад една църква и нейните имоти"
"Ударите, които турското правителство нанасяше на революционната организация или на българското население изобщо"
"Българите в Македония носят почти сами върху гърба си товара на революцията – и те са нужни, за да се продължи борбата ни, докато постигнем крайната си цел."
и т.н.
В тази прекрасна биография, братя македонци, ще научите разни неща за Гоце Делчев, за ВМРО, за българската Екзархия, българското правителство, сръбската пропаганда и разбира се за самия народ.
Приятно четене!
Поздрав!
Email this topic to a friend
Printer-friendly version of this topic
Conferences
RE: 4 maj-So pocit kon velikanite,
ohrid, 05-May-03, (1)
RE: 4 maj-So pocit kon velikanite,
stanko, 05-May-03, (2)
RE: za mumia,
ohrid, 12-May-03, (23)